‘Een huis zonder geschiedenis’

Max Beinema, grafisch vormgever, en Johanna d’Armagnac, musicus, zitten in de grote living van hun nieuwe – Zweedse – huis. Velen zullen hen benijden, om het fraaie huis en om het uitzicht. ‘Ik viel als een baksteen voor deze kavel met uitzicht op bomen en landerijen’, vertelt Johanna. Haar partner hoefde ook niet lang na te denken. Dit was de plek waar zij samen hun droomhuis zouden bouwen.

Max Beinema en Johanna d’Armagnac woonden in het Friese Waskemeer, de drukte van Amsterdam ontvlucht. ‘We wenden veel sneller dan we ooit hadden gedacht’, vertellen zij. Toen zij gingen nadenken over verhuizen - de indeling van het huis was niet praktisch en de tuin te klein – wilden ze dan ook in Friesland blijven. Max: ‘We zijn in de buurt gaan rondrijden, niet echt met serieuze koopintenties, eerder voor de lol. In Ravenswoud stond een Zweeds houten huis dat onze aandacht trok.

Niet omdat we iets met Zweden hebben, maar we vinden houten huizen sfeervol.’ Johanna: ‘Ik was altijd al verliefd op die houten huizen die je in Amerikaanse films ziet.’ Over zelf bouwen had het stel nooit nagedacht. ‘We zochten een droomhuis maar wisten ook: dat is onbetaalbaar.’
Toch staan ze nu, eerder dan zij ooit hadden verwacht, in hun droomhuis. Zelf ontworpen, zelf gebouwd. Op een kavel van 2.650m2 staat hun huis van 135m2. Johanna: ‘Bij toeval zag ik de kavel. Ik was meteen verkocht.’ De plaats: Ravenswoud, een gehucht onder de rook van Appelscha in Friesland.

Droomhuis
‘Wij hebben ons natuurlijk uitgebreid georiënteerd’, vertelt Max. ‘Het portfolio van GBS sprak ons het meeste aan. Daarnaast hadden we twee voorwaarden: we wilden dat het huis in korte tijd gebouwd zou worden vanwege de bouwrente en dubbele hypotheek. Ten tweede wilden wij het huis helemaal zelf ontwerpen en inrichten. Het bleek allemaal mogelijk.’
Max en Johanna schetsten zelf hun droomhuis. De vaste architect van GBS zette deze schets vervolgens om in een architectonische tekening. ‘De tekening is een paar keer heen en weer gegaan. Soms wilden wij iets dat bouwkundig onmogelijk bleek, dan weer wilden wij een andere indeling. Dat was helemaal geen probleem.’
Ook tijdens de bouw bleek het ontwerp nog veranderd te kunnen worden, vertelt Max. ‘We vonden de badkamer beneden toch iets te klein en hebben gevraagd of er nog een muur verplaatst kon worden. Aangezien het geen steunmuur was, kon dat. Het had nauwelijks gevolgen voor de grote living. Die flexibiliteit in het voortraject en tijdens de bouw vonden we heel plezierig.’

Het bouwproces
‘Spectaculair’, zo beschrijft Johanna het bouwproces. ‘De Zweden kwamen met enorme opleggers voorrijden. Op iedere oplegger stonden complete wanden met ramen. Een kolossale hijskraan zette alles op zijn plek.’ ‘Ik ben elke dag gaan kijken’, zegt Max. ‘Binnen een week stond het houtskelet er en ontbraken alleen de dakpannen nog. Ongelofelijk!’ Het gehele bouwproces, vanaf het moment dat de fundering werd gelegd tot aan de oplevering ‘turn-key’, nam vijf maanden in beslag. Max Beinema is nog steeds verbaasd over die korte duur.

Inmiddels woont het echtpaar een klein jaar in de woning. De inrichting is bewust sober gehouden, vertellen zij. ‘Ruimte vinden we belangrijker dan inrichting. Bovendien kunnen ideeën over de inrichting pas groeien als je een huis bewoont.’ De binnenmuren zijn strak en wit gehouden. Het echtpaar liet de gipsplaten waarmee de wanden worden afgewerkt, wit spacken. ‘We hebben niet voor een afwerking met hout gekozen’, licht Johanna toe. ‘Al die knoesten, het zou veel te druk worden.’
Desondanks is het opvallend dat het huis, negen maanden na de oplevering, nog steeds naar hout ruikt. Een heerlijke geur die zich niet aan de bezoeker opdringt: pas als je je realiseert in een volledig houten huis te zijn, valt de zacht kruidige geur op.

Exterieur
Max en Johanna hebben zich de eerste periode vooral bezig gehouden met het exterieur van het huis en de inrichting van de omgeving. De hoge driedubbele ramen in de living bieden een prachtig uitzicht op de tuin die voor een deel uit huizenhoge sparren bestaat, het doorgeschoten resultaat van een tuinbouwer die ooit besloot kerstbomen te kweken maar deze nooit meer omhakte. Max en Johanna zijn heel wat uren bezig geweest om het verwilderde bos te fatsoeneren. De helft van de bomen verdween waardoor het licht terug is en je de achtergelegen velden weer kunt zien. ‘Beschermd natuurgebied’, zegt Max tevreden.
Ook is het huis geverfd. Hoewel de buitenmuren zijn voorbehandeld met een neutrale lijnolieverf, wilden Max en Johanna het huis een eigen kleur geven. In twee weken tijd zaten er twee lagen witte verf – ‘Zweedse verf, de allerbeste’ – op alle buitenmuren. ‘Het was echt geen moeilijke klus’, zegt Johanna. ‘De verf leek wel slagroom zo makkelijk smeerbaar was hij.’

Tevreden
Max en Johanna zitten trots en tevreden in hun huis. Johanna heeft alle ruimte voor haar muziek, Max werkt ontspannen aan huis in zijn eigen ontwerpstudio op de eerste etage. In de zomer werkt hij bijna buiten, wanneer hij de deuren naar het grote balkon open heeft. ‘Het enige dat ontbreekt, is nog een glijbaan naar de tuin’, lacht hij.

Ook in dagelijks gebruik is dit hun droomhuis. Johanna: ‘Het huis heeft geen geschiedenis, dat vind ik belangrijk. Hier maken wij nu samen geschiedenis, dat is een fijn idee.’ Max: ‘Een droomhuis heeft met vrijheid te maken en moet daarom groot zijn. Voor ons is de ruimte belangrijker dan de meubilering. Dit is helemaal wat wij willen.’

Tips van ervaringsdeskundigen:

Tip 1
Natuurlijk hebben de twee geïnterviewden tips voor mensen die ook graag een Zweeds huis willen laten bouwen. Want hoewel het bouwproces plezierig vlot verliep, was het toch ook een spannende tijd. ‘Denk voor je aan de bouw begint heel goed na over de stopcontacten. Deze worden namelijk al in Zweden in de wanden gemaakt. Door de bijzondere isolatie is het moeilijk om achteraf extra stopcontacten aan te brengen. Als je lukraak in deze wanden gaat hakken, kan het isolatie- en luchtventilatiesysteem kapot gaan. Het is dus een precisiewerkje voor een vakman. Je kunt daarom beter vooraf nadenken over de plaats van de contactdozen.’

Tip 2
‘Blijf de hele bouw op de voet volgen’, adviseert Max. ‘Zo kun je zien of het resultaat aan je verwachtingen voldoet. Zo vonden wij de badkamer toch te klein worden. We hebben dat tijdens de bouw aangekaart. Gelukkig was het mogelijk om een muur te verplaatsen waardoor meer ruimte ontstond. Die verandering is heel wat eenvoudiger om tijdens de bouw te realiseren dan achteraf.’

Het huis van Max en Johanna heeft een oppervlakte van 135m2. De kavel is 2.650m2 groot. Op de begane grond zijn een keuken, bijkeuken, wc, douche, living en slaapkamer aanwezig. Op de tweede etage bevinden zich een slaapkamer en badkamer, twee logeerkamers en de studio van Max.  De zolder is in gebruik als opslagruimte.